Kerken en tankstations

Ik zie u, jou en jullie al met gefronste wenkbrauwen kijken. Een ietwat “vreemde” titel boven de periodieke bijdrage aan deze uitgave van Tsjerkelûden.

Dat is het ook en ik zal vertellen waarom. Als je zo door onze provincie rijdt, maar ook als je wat vaker daar buiten rijdt dan zie je ze staan. De kerken in verschillende vormen en maten, van klein tot groot. Kortom een grote verscheidenheid in ons land. Sommige kerken staan er al honderden jaren, sommigen korter, soms nog authentiek en soms modern van vormgeving. Tegelijkertijd staan op vele plekken de tankstations. Sommige klein van omvang, anderen vele malen groter, over het algemeen goed bereikbaar en voldoende ruimte om te parkeren. En niet te vergeten vaak ook een prima plek om even “stil te staan” voor een sanitaire stop en een kop koffie etc.

Op de één of andere manier hebben kerken en tankstations een aantrekkingskracht tot ons als mensen. Als we op vakantie zijn dan komen we wandelend, fietsend of met de auto altijd wel eens een kerk of tankstation tegen. De kans is uitermate groot dat er dan gestopt wordt om even naar binnen te gaan, of om de auto te tanken en effe de benen te strekken. Soms met een versnapering erbij.

Kortom, op beide plekken mag je even genieten van de rust, van de omgeving. Even energie “ophalen”. Na soms een korte of wat langere stop ben je weer klaar voor het vervolg van je reis.

Altijd is de kans groot dat je mensen ontmoet die open staan voor een praatje. In de Bijbel staan vele verhalen die ons een spiegel voor houden. In alle Bijbelverhalen gaat het over mensen, zoals jij, jullie en ik. In de bijbel worden mensen vaak “reizigers” genoemd! Als mens ben je geboren, je groeit op, je zet de eerste stappen in de reis van je leven, je wordt ouder, op reis…..

Je bent misschien opgegroeid met de Bijbelverhalen, opgegroeid met het geloof, je bent misschien opgegroeid met het naar de kerk gaan, met bidden en danken; je ouders hebben je groot gebracht om eens zelfstandig verder te gaan. Misschien ben je opgegroeid zonder dit alles. Toch geldt voor ieder mens dat hij/ zij een reiziger is die onderweg is in het leven van elke dag.

Onderweg ontmoet je andere mensen die ook op reis zijn. Je wordt letterlijk en figuurlijk deelgenoot van en met andere mensen. Je leeft mee, je voelt (misschien) mee met wat anderen onderweg op de reis meemaken. Je bent misschien niet zo vrij om “te laten zien” dat je gelooft, je zou het misschien wel willen maar het lukt (bijna) niet meer door alles wat je onderweg hebt meegemaakt. Misschien heb je helemaal het gevoel niet meer dat je door anderen wordt gekend. Het kan ook zijn dat je misschien meer van het geloof zou willen weten omdat je het gevoel hebt dat er iets in je leven mist.

Onze Jezus Christus was ook een reiziger, geboren als kind, zijn eerste stappen gezet, zelfstandig geworden, op eigen benen komen te staan. Hij stopte ook geregeld bij een “tankstation” en bij een “kerk”. Hij genoot volop van de ontmoetingen, luisterde naar de verhalen van andere reizigers, gaf hoop en vertrouwen voor het verdere reisverloop van de mensen die hij tijdens zijn leven op aarde ontmoette. Hij is een voorbeeld voor heel veel mensen geweest, en nog steeds zet Zijn Geest mensen in beweging met Zijn energie.

Soms verlies je wat energie, soms bruis je van energie, soms ben je de energie misschien even helemaal kwijt……maar dan toch misschien die éne ontmoeting in of bij de kerk, bij het tankstation of waar dan ook. Dat kan een moment zijn waarop Zijn Geest jou (weer opnieuw) energie geeft!

Jezus wil dat jij een reiziger bent vol energie en dat na een “stop” jij je reis mag vervolgen!

Franciscus van Assisi (leefde rond 1200, stichter van de Franciscaner orde) was ook een “reiziger” en hij schreef het volgende:

“Heer, maak van mij een instrument van uw vrede/ Laat mij liefde brengen waar haat is/ Laat mij vergeving brengen waar schuld is/ Laat mij éénheid brengen waar tweedracht is/ Laat mij waarheid brengen waar dwaling is/ Laat mij geloof brengen waar twijfel is/ Laat mij hoop brengen waar wanhoop is/ Laat mij licht brengen waar het duister is/ Laat mij vreugde brengen waar verdriet is.

Heer, laat mij ernaar streven niet dat ik getroost word, maar dat ik troost, niet dat ik begrepen word, maar dat ik begrijp, niet dat ik geliefd word, maar dat ik liefheb,

want wie geeft, ontvangt/ wie zichzelf vergeet, vindt, wie vergeeft, zal vergeving ontvangen en wie sterft, zal ontwaken tot eeuwig leven.”

Dat geeft energie! Ga gezegend op weg!

Sybren van Tuinen

Reageren? Dat kan.
Stuur een bericht aan : sjvantuinen@gmail.com