Zoals misschien bij velen van jullie bekend is ben ik ondertussen pake van zes jongens.  De oudste wordt bijna negen, de anderen zijn iets jonger. Om trots op te zijn, samen met beppe natuurlijk. 

Dat is bijzonder te noemen, sterker nog dat ís bijzonder. Je maakt als het ware weer een hele ontwikkeling mee, vanaf de geboorte wordt de wereld om hen heen elke dag iets groter, de taal komt om de hoek kijken en dan ben je als pake en beppe dubbel gewaarschuwd!   

Soms komen er opmerkingen en vragen waar je niet 123 een antwoord op hebt. En dat is niet leuk voor een kind in ontwikkeling….die wil een antwoord, een reactie van mij (en beppe). Maar dat lukt niet altijd….soms heb je gewoon geen antwoord, soms moet je even nadenken…..dat neemt wat tijd…..daar hebben kinderen geen boodschap aan! Die houden van direct een antwoord op hun vraag! 

Een voorbeeld: 

Eind vorig jaar hadden ook wij een kerstboom in huis. Opgetuigd met lichtjes en versiering, enkele kaarsen in huis, gezelligheid alom. Ook bij de kleinkinderen thuis was het versierd, kerst gevierd op school, thuis, kerk en toen na een dag of 10 begonnen we de boel op te ruimen.  

Eén van hen vroeg: “waarom wordt alles weer opgeruimd…”?  Tja, dan sta je even met de mond vol tanden! Waarom ruimen we op? Kunnen we niet het hele jaar door kerst vieren? Hetzelfde geldt voor Pasen, ook met versieringen, gezelligheid en noem maar op. Waarom ruimen we óók dat allemaal weer op? We zijn op weg naar Pinksteren……..oeh, dat wordt ietwat moeilijker om te versieren (dus minder om op te ruimen…!).  

Wat als kinderen ons zouden vragen wat deze kerkelijke feesten voor mij, u, jou, jullie betekenen? Hebben we dan een antwoord op deze éénvoudige maar bovenal legitieme vraag? Kunnen we dan vertellen over de geboorte van Jezus, zijn jonge leven, zijn kort bestaan, aan het kruis gestorven en daarna weer opgestaan? Kunnen we kinderen vertellen dat we een “band” met Jezus hebben, dat we bidden, danken, dat we Hem een plek in ons dagelijks leven geven. Dat we ons niet schamen om met anderen ons geloof in Jezus te delen, dat we “vrij” zijn om er over te praten.  

De kerk is niet meer de kerk van toen. Dat is passé!  De kerk is van nu………..anno 2026……. Een kerk die zoekt naar nieuwe vormen, ideeën, manieren om die boodschap van toen te laten doorklinken naar de tijd van nu! 

Onze kerk is ook aan het veranderen! In de afgelopen maanden hebben we op diverse manieren nagedacht over “kerk zijn nu” maar ook nagedacht en van gedachten gewisseld over veranderingen richting de toekomst. De “kerk van nu” is bezig om na te denken hoe we ook “kerk van straks” willen zijn. 

Dat vraagt de nodige lef om nieuwe paden in te slaan! Hoe blijven we handen en voeten geven aan kerkzijn in de “kerk van nu”…….maar (niet minder belangrijk) ook in de “kerk van straks”.   

Misschien hebt u Kerst en Pasen gevierd, misschien met huisgenoten, misschien helemaal alleen of samen. Samenkomsten meegemaakt in de Koepelkerk of in It Stedhûs of ergens anders.  Misschien hebt u helemaal niets gevierd omdat “alles” al jaren geleden “opgeruimd” is.   

Als kerk en als kerkelijke gemeente hebben we een boodschap voor de mensen om ons heen. Een boodschap van geloof, hoop en liefde. Een boodschap die Jezus in zijn korte leven heeft uitgedragen en Hij wil dat ook wij, ja wij samen, jong en oud, die boodschap in de “kerk van nu” gaan uitdragen, maar ook in de “kerk van straks”.     

Durf jij, durven jullie ook die stap te zetten om mee te denken en mee te doen aan de “kerk van nu”,  en ook mee te willen bouwen aan de “kerk van straks”?  

“Samen” is ook het woord dat Jezus vaak gebruikte. Hij heeft ook u, jou, jullie en mij beloofd dat Hij met ons mee gaat in ons dagelijkse leven. Dat geeft hoop voor “de kerk van nu”, maar zeker ook voor de “kerk van straks”. 

Daarom zeg ik: Kom, aan de slag met de “kerk van straks”! Ook onze kerk in Berltsum gaat ermee aan de slag. Misschien tóch iets opruimen, maar tegelijkertijd ook iets nieuws ervoor in de plaats zetten! Een hele uitdaging.  

Maar gelukkig hield Jezus ook wel van een uitdaging……dus dan kunnen wij niet achterblijven! 

Luister maar eens naar onderstaand lied (Opwekking 249) via You Tube en zing het maar mee:  

“Heer wat een voorrecht om in liefde te gaan, schouder aan schouder in uw wijngaard te staan, samen te dienen, te zien wie U bent, want uw Woord maakt uw wegen bekend. 

 Refrein:  

Samen op weg gaan, dat is ons gebed, als een volk, dat juist daarvoor door U apart is gezet. 
Vol van uw liefde genade en kracht, als een lamp die nog schijnt in de nacht. 

 Samen te strijden, in woord en in werk, Eén zijn in U, dat alleen maakt ons sterk. Delen in vreugde, in zorgen en pijn, als uw kerk, die waarachtig wil zijn. “ 

Sybren van Tuinen 

Reageren?  Dat kan via : sjvantuinen@gmail.com