PG Berltsum
x
Please install MailChimp plugin

Blog

Samen de loopgraven in
Door: Jeanet Terpstra-Hylkema
okt 31, 2019

“Nog eens zei Jezus : “Ik wens jullie vrede! Zoals de Vader mij heeft uitgezonden, zo zend ik jullie uit”

(Johannes 20 vers  19- 23)

Samen de loopgraven in…….

Een titel van een artikel wat in Woord & Wereld stond afgedrukt, ik kreeg het een tijdje terug van iemand uit onze gemeente. De titel doet iets vermoeden, het brengt een bepaald beeld bij je naar boven, je maakt je er een voorstelling van en dan begin je te lezen…..

Mensen zijn op zoek naar verbondenheid, verbonden met anderen, in kleine kring, samen met een levenspartner, met familie, vrienden, voetbalclub, de buurt, de kerk en noem maar op. In al die groepen wordt er van alles georganiseerd om op gezette tijden samen te zijn, samen dingen te delen, samen iets bespreken, iets samen vieren, samen even stilstaan, samen genieten.

De schrijver van het artikel beweert dat er maar één groep mensen  is die echt weet heeft van “verbonden zijn”. Dat zijn –volgens hem- oorlogsveteranen, zij weten wat het betekent wat verbonden zijn is, zij zijn door diepe dalen gegaan, zij hebben heel wat beleefd en hebben elkaars leven in elkaars handen gegeven.  De oorlogsveteranen zijn op missie gegaan!

En wij dan, mensen van deze tijd, mensen die bezig zijn in de kerk van onze Heer, met van alles bezig, dingen en zaken organiseren, het gehele jaar door, bezig zijn met mensen, jongeren en ouderen, keuzes maken.

Zullen wij ook op missie gaan?  Samen de loopgraven in?  In het stukje uit het evangelie van Johannes worden zijn vrienden op missie gestuurd, Jezus haakt aan bij het grote verhaal van de Bijbel, bijvoorbeeld  Abraham, ook hij wordt geroepen om op missie te gaan. De hele Bijbel door roept Hij mensen op om op missie te gaan.

Wij mogen ook op missie gaan, het valt niet altijd mee om handen en voeten te geven aan het geloof in deze tijd. Hebben we elkaar écht wel nodig, maken we ons niet te druk over een heleboel zaken?

Op missie gaan met Jezus  is meer, het betekent dat wij een boodschap hebben voor de mensen om ons heen, we hebben wat te vertellen in naam van onze Heer, die boodschap mogen we aan anderen doorgeven. Het beeld om de loopgraven in te gaan maakt ons tegelijkertijd ook een  beetje bang…….wat zullen we beleven, waar lopen we tegenaan.  Is christen-zijn nog een reis, op missie, staat er nog iets op het spel?

Wij kunnen als mensen van alles bedenken om niet op missie te gaan, maar Jezus belooft aan zijn vrienden en dus ook aan ons, aan u, aan jou en mij dat wij gerust  op missie kunnen gaan. Hij heeft aan Abraham een belofte gedaan en doet dat ook aan ons, nog steeds.  Hij wil ons nog steeds Zijn Geest inblazen als teken dat Hij met ons meegaat, ook in het nieuwe kerkelijke seizoen van onze gemeente.

Wat ons soms tegenhoudt om op missie te gaan is onze eigen comfort-zone, die is lekker veilig en voelt prima. Houden we genoeg van Hem om deze comfort-zone te verlaten en met Hem op missie te gaan?

In de tijd dat Jezus op aarde was twijfelden ook velen om op missie te gaan, Hij stierf voor ons aan het kruis, omdat Hij zoveel liefde had voor mensen, voor u, jou en mij, ja voor een ieder.  Hoe meer dat beeld bij ons binnenkomt, hoe meer christen-zijn wij ervaren en dan wordt “op missie” gaan geen zware tocht. Het zet ons in gang, op missie, niet alleen, maar samen, net als die oorlogsveteranen,  samen met Hem! Ook voor ons als christenmensen in deze tijd!  Dat geeft VERBONDENHEID!

Sybren van Tuinen

Opmerkingen

Reageren

*