Te

Home Columns

Exemple

Te

Te veel, te duur, te vaak of te goed. Vul maar in, aan alles waar ‘te’ voor staat mankeert wat. Behalve bij ‘tevreden’ zou je denken. Helaas, ook daaraan kleven haken en ogen. Het meer is nooit vol, placht mijn boekhoudleraar 40 jaar terug al te preken. Nu is economie nooit mijn sterkste vak geweest. En waarom economie alleen floreert bij beter, mooier, groter en meer, ik heb het nooit goed begrepen. Maar ik heb het vak economie dan ook laten vallen zodra dat kon.

Kennelijk ligt in tevredenheid een collectief geluksideaal besloten. Geluk is een bevel geworden en zo dominant dat bedrijven en politici het misbruiken om mensen een competitief leven binnen te lokken, dat hen vervolgens ongelukkig maakt. Deze mooie volzin heb ik niet van mezelf, het is een uitspraak van Carl Cederström, een Zweedse onderzoeker die er een boek over schreef ‘Ons geluksideaal’, een kijkje in de geluksindustrie. Meer lezen over Te

Lees meer →
Exemple

We deugen

We deugen

Ik ga slapen, ik ben moe,

sluit mijn beide oogjes toe.

Here, houd ook deze nacht

over mij getrouw de wacht.

Wie groeide niet op met deze veelzeggende eenvoud. Het zit erin gebakken. Eén keer klonk het heel bijzonder. Mijn moeder was pas gestorven en dominee Joop Visser bad dit gebed met ons. Lang zong ik het ook met onze (klein)kinderen en de rij voor wie we zongen werd steeds langer. Tot het moment waarop de oudste kleinzoon meldde: “Beppe, dut singe wij echt niet meer. Hier bin wij nou echt te groat foor.” Meer lezen over We deugen

Lees meer →
Exemple

Een handvol feiten

Een handvol feiten

In de stille kerk klinkt het gebed van de dominee. Een enkeling kucht of schuift met zijn voeten over de vloer. Ineens loopt mijn binnentemperatuur op en begin ik rood op te gloeien. Ik hoor de dominee, maar niet wat hij zegt. Zo zacht als mogelijk rommel ik in mijn tas om het voorwerp van de plotselinge onrust te pakken, mijn mobiel. Stilletjes zet ik hem in de vliegtuigstand en laat hem terug de tas in glijden. Oef, het zal je gebeuren… Sindsdien check ik elke zondagochtend mijn tas, want als er één ding is dat ik niet mee wil nemen naar de kerk, dan is het mijn mobiel. Dat is een feit. Feit 1.

Elke zondagochtend kijk ik ook in mijn portemonnee, zit er nog kleingeld in? Dat is wel even een dingetje, zeker sinds ik contactloos betalen heb ontdekt. Ideaal. En dat elk voordeel zijn nadeel heb, ook dat is een feit. Feit 2. Lastig, maar daar hebben de kerkrentmeesters wat op bedacht. De app. Meer lezen over Een handvol feiten

Lees meer →
Exemple

Waarom? 

Gefascineerd was ik. Van onze melkboer. Om precies te zijn, van zijn neus. In mijn ogen een hele grote. Je kon erop wachten. De betovering oversteeg de waarschuwingen van mim. Ik stelde mijn grote waaromvraag. “Wêrom het Thys soa’n groate neus?”. Het antwoord weet ik niet meer, maar mim kon mij wel smoren. Waarom? Dat ontging de kleuter die ik toentertijd was.  

Waarom heeft God die boom in het paradijs gezet. Dat had Hij toch niet hoeven doen? Dan had de wereld er toch totaal anders uitgezien? Hij had toch kunnen weten dat wij de verleiding niet zouden kunnen weerstaan. Met andere woorden, het is toch ook wel een beetje zijn eigen schuld dat het fout ging?  Meer lezen over Waarom? 

Lees meer →
Exemple

Vergeten 

Opdat we niet vergeten. Het zijn woorden die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden met de oorlog, de verschrikkingen die ermee gepaard gingen. Vergeten kan leiden tot pijnlijke gevolgen. In het groot, in het klein. 

 Ik raakte met haar aan de praat. Mijn interview met Durkje Posthumus zette haar aan het denken, vertelde ze. Ze zag zichzelf zitten, gekluisterd aan de keukentafel, haar uren slijtend met handwerken en knutselen. Gezien haar ziekte een niet ondenkbaar toekomstbeeld. Ze werd er niet vrolijk van en het benauwde haar. Ik was er stil van en dacht aan mijn goede voornemens. In dat scenario reserveer ik elke week een middag om deze en gene een bezoekje te brengen. Zoals het een goed christen betaamt. Omdenken en aandacht voor onze naasten, zodat ze niet in dat eenzame vergeethoekje belanden. Hoe moeilijk kan het zijn.  Meer lezen over Vergeten 

Lees meer →
Exemple

Verwondering 

Oei, word ik gevraagd of ik Joost als columnist wil opvolgen voor ons kerkblad. Kijk, gaat het om versterking van een of ander zangkoor, dan is er niemand die op het idee komt mij te vragen. En terecht, zingen is een kwaliteit die in mijn geval louter binnenshuis tot zijn recht komt. Is er iets waar een pen aan te pas komt, dan is het een ander verhaal, dan sta ik redelijk hoog in de dorpshitlijst. Na meer dan 20 jaar Op ‘e Roaster en heel veel schrijfsels verder, misschien ook niet verwonderlijk. Ik heb me een jaar of zes geleden dan wel laten verleiden tot het bundelen van mijn columns in boekvorm, maar een column schrijven voor het kerkblad, dat is andere koek. In mijn beleving hoort daar wel een ‘christelijk sausje’ overheen. Ik heb niet de illusie dat ik onze Jan, alias Joost, kan evenaren. Waar haalt-ie het alle keren weer vandaan, is een gedachte die mij vaak bekroop bij het lezen van zijn spontane, humoristische schrijfsels met een boodschap. Wat ik nu zeg, heet zoiets niet een veer in de kont steken? Nou Jan, je hebt ‘em verdiend.  Meer lezen over Verwondering 

Lees meer →
Exemple

ER IS EEN TIJD VAN …… 

Onze voorganger van een aantal weken terug, de heer Ruben Koningsveld, memoreerde al aan het begrip tijd. Minuten, uren, dagen, weken, maanden en jaren. Begin je aan een nieuw jaar dan is het uitgerekend in seconden een astronomisch getal en lijkt het jaar daarop mijlenver weg! Toch is het soms niet te bevatten hoe snel de tijd gaat! Zo is het voor mij ook gegaan wat betreft de column die ik schrijf voor Tsjerkelûden. Na mijn besluit te stoppen met deze column wist mijn eindredacteur en verzorger van de illustraties bij mijn verhalen Wim Kuikman mij haarfijn te vertellen dat met het schrijven van deze laatste bijdrage precies vier jaar zijn verstreken!  Meer lezen over ER IS EEN TIJD VAN …… 

Lees meer →
Exemple

EEN NIEUW BEGIN

De tijd gaat  snel, alweer een jaar voorbij. Terugkijken is dan vaak het onvermijdelijke motto en het is tevens een periode van afronding en nog even de puntjes op de i. De balans wordt opgemaakt voor 2018. Bedrijven kijken terug naar het afgelopen jaar in cijfers en letters. Het nieuws, de sport en tal van andere takken uit de maatschappij maken een overzicht van wat dit jaar heeft opgeleverd. De kerk zal hetzelfde doen en een markering maken van waar het nu staat in een tijd waarin geloven niet meer vanzelfsprekend is. Toch, met de Kerst in aantocht is naast het terugkijken verwachtingsvol vooruitzien gelukkig eveneens belangrijk en waardevol! Immers de mens leeft ook van de verbeelding!

De Kerst, de periode waarin we de geboorte van Jezus vieren. Het is een tijd waarin licht, hoop en vertrouwen pijlers zijn in ons gejaagde bestaan waar vaak geen prominente plek meer is voor het geloof. De huidige Kersttijd wordt immers beheerst door gourmet, fondue en het traditionele familiebezoek en juist dan ervaar je pas dat het bezoeken van de Kerstdiensten een extra dimensie blijft geven in je leven en verfrissend werkt. Een mens wil niet alleen aantoonbare feiten op papier en een scherm, maar wil blijkbaar ook nog ergens in geloven! Het geeft ons weer even een “boost” om weer intenser met geloofszaken om te gaan. Meer lezen over EEN NIEUW BEGIN

Lees meer →
Exemple

KLIMAATSCHOMMELINGEN  

Sinds kort heb ik er weer een nieuwe hobby bij, namelijk tochtjes maken op de racefiets. Zeer lichtjes aangestoken door een collega, maar in de verste verte niet meteen overtuigd en gegrepen door de noodzaak en het enthousiasme van deze bezigheid, was de start ronduit aarzelend. Nu een klein aantal tripjes verder verbaas ik me nog het meest over de mooie omgeving, verrassende paadjes en de soms schitterende luchtpanorama’s zo dicht bij huis! 

 Langs ‘s Heren wegen” en “kerkenpad” zijn dan voor mij de meest toepasselijke religieuze benamingen voor in dit geval, de schoonheid van alles waar wij in leven. De schepping van al dat mooie om ons heen. Zo lieflijk en rustgevend als de natuur hier kan zijn, zo weerbarstig is deze echter in de overzeese gebieden van wat wij op onze tv voorgeschoteld krijgen. Van orkanen in Amerika met bijna koosnaampjes als “Diana”en “Irma” tot de Tsunami op het Indonesische eiland Sulawesi . Meer lezen over KLIMAATSCHOMMELINGEN  

Lees meer →
Exemple

EEN KINDERLIJK GELOOF 

Het zou voor de hand liggen om het te hebben over zomerreces en het daaraan gekoppelde opladen van lichaam en geest of wellicht over de onafgebroken verzengende hitte van de afgelopen zomermaanden. Voor mij echter staat ineens mijn kleuterjuf Houtsma in MInnertsga weer helder op mijn netvlies en wederom rotsvast in mijn geheugen gegrift na het lezen van een column in de Leeuwarder Courant van Ds. Wim Beekman.  

 Een prachtige column over een onbezorgde jeugd met voor Beekman “Juffrouw Hus” in een hoofdrol. Als klein kind wilde Beekman later met haar trouwen en de aandacht en verzorging krijgen die zij op school gewoon was aan de leerlingen te geven. Dit schreef Wim Beekman als voorbode op de tijd dat je door ouderdom noodgedwongen verzorgd moet worden en dat hij hier toch wel tegen opkeek.  

 Voor mij was het op de kleuterschool dus Juffrouw Houtsma. In mijn beleving een prachtige vrouw met lang blond haar. Lief, zorgzaam en geduldig. Samen met mijn moeder was zij toen de belangrijkste vrouw in mijn leven. Ze kon prachtig vertellen, ook over het geloof. Wat ik thuis al meekreeg uit de bijbel, op zeer duidelijke en met luide en krachtige stem van mijn vader, werd op de kleuterschool door Juffrouw Houtsma nog eens gevoelig en met iets zachtere intonatie  herhaald. Kortom reden tot twijfel was niet aanwezig. Wat mijn vader zo overtuigend zei over het geloof, moest wel waar zijn en als ook Juffrouw Houtsma dezelfde mening was toegedaan, dan kon je van al die verhalen uit de bijbel toch geen genoeg krijgen? 

 Een kinderlijk geloof, voor je gevoel bijna doorgegeven uit eerste hand. Kijk maar naar de jeugdigen van de kindernevendienst die voor een praatje met de dominee en de daarbij behorende vragen zich verdringen om het antwoord te mogen geven. Tenminste dit in de tijd dat er nog een behoorlijk groepje jongeren in de kerk kwam en niet iedereen bij het vragenrondje aan bod kwam. Geen schroom, geen remmingen om van het geloof te getuigen en enthousiast de opgedane kennis van thuis en school te laten horen. 

 Dat is dan de jongste jeugd, nog onbezorgd en veilig in een vast ritme en vertrouwde omgeving. Op latere leeftijd wordt de belevingswereld groter met meer sociale contacten, vervolgscholen, werk, sport en veel vrijetijdsbestedingen. Geloven en kerk komen dan vaak op een lager of laag pitje en spelen niet meer die rol van lange tijd terug. 

 Je gaat meer twijfelen over het nut van het geloof en het belang en de invloed van de kerk in je leven. Uiteindelijk maak je de keuze om wel of niet bij een kerkgemeenschap betrokken te blijven. Zelfs als je daarvoor kiest, loop je de kans om uiteindelijk toch nog af te haken in een hectische veeleisende maatschappij! Het vereist ogenschijnlijk moed, een eigen mening  en een flinke portie zelfbewustzijn om voor geloven en kerk te kiezen. 

 Daaraan dacht ik toen ik de column van Ds. Wim Beekman las. Wat was het, toen je heel jong was,  eenvoudig om te geloven. Overtuigend waren de woorden van je ouders, de meesters en juffen. De dominee van de kansel in zijn zwarte gewaad stond daar toch niet zonder reden? Een kinderlijk geloof. Niet over alle dingen zwaar nadenken en alles rationeel willen verklaren maar uitgaan van de woorden van thuis, school en de bijbel.  

 Heb je een beetje van dat kinderlijke geloof, dan heb je waarschijnlijk de meeste kans van slagen in je zoektocht naar het geloof, je daaraan vast te houden en betrokken te zijn in de kerkgemeenschap. Juffrouw Houtsma heb ik na de lagere school nog een keer getroffen bij modezaak Scheepsma in Sexbierum waar ik met mijn ouders was. Ook toen voor mij nog steeds mijn allerliefste juf ! 

JOOST 

Lees meer →